وبلاگ دانستنیهای راسخون

 اینستاگرام یکی از محبوب‌ترین شبکه‌های مجازی است که در بین جوانان ایرانی هم طرفداران بسیاری پیدا کرده است؛ شبکه اجتماعی که به سادگی امکان آپلودکردن تصویر را برای کاربران فراهم می‌کند. اینستاگرام در مدت چهار سال توانست بیش از ۲۰۰ میلیون کاربر فعال به خود جذب کند و پیش‌بینی‌ها حاکی از این است که اگر اینستاگرام همین رشد را حفظ کند در مدت کوتاهی تعداد کاربرانش از فیس بوک پیشی خواهند گرفت. قصد داریم در این گزارش همه نکات مهم اینستاگرام را برای‌تان شرح دهیم؛ از بایدها و نبایدهای این شبکه اجتماعی گرفته تا معروف‌ترین و پرطرفدارترین آن.

چرا اینستاگرام محبوب شد؟

اولین دلیل این است که اینستاگرام، برخلاف ظاهر عکس محورش، یک شبکه واقعا اجتماعی است. شاید تصور خیلی‌ها این باشد که اینستاگرام تنها برای به نمایش گذاشتن عکس‌هایی ازغذا خوردن تفریحات و دیگر کارهایی که در طول روز انجام می‌دهیم به‌وجود آمده، اما در دل ماجرا می‌توان به آن به چشم یک پاتوق اجتماعی نگاه کردکه می‌‌شود در آن از دغدغه‌های‌مان بگوییم.

دلیل دوم این است که اینستاگرام رایگان است. شما می‌توانید با آن عکس بگیرید، عکس‌تان را با ابزارهای مختلفی که برنامه در اختیارتان قرار می‌دهد، ادیت کنید و آن را مثل آب خوردن بارگذاری کنید. و همه این اتفاقات کاملا رایگان است.
شاید برای مایی که استفاده از انواع نرم‌افزارهای پولی و گران برای‌‌مان رایگان محسوب می‌شود (مانند فتوشاپ) این اتفاق چندان بزرگی نباشد، اما برای آنور آبی‌ها که مجبورند هزینه‌های زیادی را برای این نرم‌افزارها پرداخت کنند این اپ موهبت بزرگی است.
برای کاربرانی عادی، کسانی که می‌توانند با فوتوشاپ کار کنند (حتی در این حد که می‌توانند حجم و سایز عکس را کم کنند) آدم‌های خفنی هستند. چون فضای فوتوشاپ برای آنها بسیار پیچیده و بغرنج است. اما در عوض کار با اینستاگرام بسیار آسان و سرگرم‌کننده است؛ این برنامه احتیاج به دستورالعمل پیچیده یا آموزش‌های خاص ندارد و هر کاربر عادی هم بعد از چندبار خرابکاری در نهایت لم کار دستش می‌آید.

عکس‌های‌تان سنگین است؟ مدت زمانی زیادی طول می‌کشد تا بارگذاری شود؟ سرعت اینترنت پایین است؟ تمام این سبک مشکلات روی مخ را این اپ برطرف کرده. کافی است عکس مورد نظر را بدهید به اینستاگرام؛ خودش حجم‌اش را پایین آورده و به سرعت برق و باد بارگذاری می‌کند. و تازه می‌توانید با یک اشاره و به سادگی عکس‌تان را در دیگر شبکه‌های اجتماعی بفرستید.

اینستاگرام، برخلاف ظاهر عکس محورش، یک شبکه واقعا اجتماعی است

وقتی عکس‌های زیبا و منحصربه‌فردی که در اینترنت و سایت‌های عکاسی منتشر می‌شوند، می‌بینید با خودتان فکر می‌کنید طرف عجب خلاقی‌بوده و خلاقیتی زده. اینستاگرام شاید نتواند شما را به آن غول‌ آخر عکاسی مبدل کند که عکس‌هایش همه را مبهوت خود می‌کند. اما این اپ با همین تجهیزات و  توانایی‌های کمش می‌تواند شما را فرد خلاقی کند که به همه‌چیز جور دیگری نگاه می‌کنید.  کافی است تعدادزیادی عکس‌های اینستاگرامی ببینید تا متوجه شوید این کادر مربعی ساده چگونه می‌تواند از ساده‌ترین، معمولی‌ترین و دم دست‌ترین چیزهای زندگی چگونه آثار هنری به‌وجود می‌آورد.

چگونه در اینستاگرام معروف شویم؟

اینستاگرام بیش از ۲۰۰ میلیون کاربر فعال دارد که بسیاری از آنها به دلیل شهرت ذاتی که دارند، مورد توجه هستند و برخی هم عکاس‌های حرفه‌ای به شمار می‌آیند. اما در این میان برخی کاربران ساده توانستند با استفاده از چند ترفند ابتدایی خود را به صدر فهرست محبوب‌ترین‌ها بکشانند. در این قسمت می‌خواهیم به شما آموزش دهیم که چگونه این کار میسر می‌شود.

اولین قدم برای محبوب کردن صفحه اینستاگرام رفتن سراغ اکانت‌تان است. شما باید برای صفحه اینستاگرام خود یک نام ساده انتخاب کنید که در صورت جست و جو به راحتی پیدا شود. در قسمت درباره بهتر است توضیح کوتاهی بدهید.

دومین قدم استفاده از یک عکس هنری برای عکس پروفایل است.ضمنا از گذاشتن اشیا برای عکس پروفایل به شدت پرهیز کنید، زیرا باعث می‌شود کاربران به شما اعتماد نکنند. همچنین بهتر است در مورد نوشتن علایق شخصی خود در اینستاگرام تردید نکنید، زیرا این کار باعث می‌شود کاربران بدانند با چه کسی طرف هستند.

سومین قدم انتخاب یک دسته بندی موضوعی برای عکس‌های‌تان است. اشکالی ندارد که خارج از این دسته بندی هم عکس‌های مختلفی بگذارید اما داشتن موضوع واحد کمک می‌کند دیگر کاربران بدانند با چه صفحه‌ای روبه رو هستند. طبقه‌بندی موضوعی از قبیل ورزش، آشپزی، کتاب، رنگ، لباس، طبیعت و غیره کمک می‌کند عکس‌های شما بهتر دیده شود.

قبل از گذاشتن عکس‌ها بهتر است نحوه استفاده از ابزارک‌های اینستاگرام را به خوبی بشناسید

چهارمین قدم؛  قبل از گذاشتن عکس‌ها بهتر است نحوه استفاده از ابزارک‌های اینستاگرام را به خوبی بشناسید. یک کاربر محبوب در صفحه اینستاگرام کسی است که کار با فیلترهای عکس این شبکه اجتماعی را به خوبی فراگرفته. همچنین می‌توانید برای انعکاس بهتر تصویرتان از نرم‌افزارهای دستکاری عکس دیگر هم استفاده کنید.

پنجمین قدم؛  دقت کنید که تعداد اشتراک عکس در اینستاگرام اهمیت دارد؛ البته شما نباید روزی ۱۰۰۰ عکس منتشر کنید، ولی باید در هر هفته حداقل سه عکس در صفحه خود بگذارید تا به‌عنوان یک کاربر فعال شناخته شوید.

ششمین قدم؛  در مورد عکس‌تان یک خط توضیح بنویسید؛ قرار نیست در این یک خط خیلی رسمی باشید و از سوی دیگر قرار نیست بی‌ادب باشید! بهتر است یک جمله نیمه رسمی را که به جذب مخاطب کمک می‌کند انتخاب کنید و انتشار دهید.

هفتمین قدم؛می‌توانید صفحه اینستاگرام خود را به دیگر شبکه‌های اجتماعی متصل کنید و دوستان بیشتری برای خود دست و پا کنید. از سوی دیگر باید در صفحه اینستاگرام فعال باشید. اگر عکس‌های دیگران را لایک نکنید، آنها هم ممکن است مقابله به مثل کنند! پس بهتر است تعداد فهرست صفحه‌های محبوب‌تان را افزایش دهید. همچنین می‌توانید از دفتر تلفن گوشی برای افزایش تعداد دنبال‌کننده‌های صفحه خود استفاده کنید.

هشتمین قدم؛ از هشتگ استفاده کنید. از مزایای به کار بردن هشتگ در صفحه اینستاگرام هر چقدر که بگوییم باز هم کم است، زیرا این راهکار ساده کمک می‌کند عکس‌های شما بیشتر دیده شود. بهتر است در مورد موضوع عکس‌تان از هشتگ‌های مرتبط استفاده کنید. همچنین استفاده از هشتگ‌های محبوب هم به دشت توصیه می‌شود مانند#instagood, #picoftheday, #likeitup

برای بزرگنمایی کلیک کنید

بیت‌کوین به عنوان واحد پولی الکترونیکی بدون پشتوانه معروف شده است. در واقع بیت‌کوین یک شبکه مالی آنلاین است که همه می‌توانند از آن برای ارسال یا دریافت پول استفاده کنند. درست مانند کاری که کارت‌های شتاب و اینترنت‌بانک‌ها انجام می‌دهند. اما بیت‌کوین چند تفاوت اساسی با روش‌های معمولی پرداخت آنلاین دارد که باعث شده است حاشیه‌های زیادی پیرامون آن شکل بگیرد. اول اینکه بیت‌کوین هیچ مرکزیتی ندارد و هیچ موسسه مالی یا بانکی صاحب یا ناظر آن نیست. بیت‌کوین ساختاری فرد به فرد دارد و هزاران کامپیوتر در سرتاسر اینترنت پردازش پرداخت‌های آن را زیر نظر دارند. دومین تفاوت هم این است که شبکه بیت‌کوین واحد پولی مخصوص خودش را دارد و از واحدهای پولی موجود، یعنی دلار و یورو و غیره، استفاده نمی‌کند. تفاوت دیگر اینکه هر کسی می‌تواند واحد پولی این شبکه غیررسمی را درست مانند طلا استخراج کند.

بیت‌کوین از کجا پیدایش شد؟

آخرین باری که خرید کردید، پول اش را چطور پرداخت کردید؟ نقدی؟ کارت اعتباری؟ انتقال از حساب بانکی؟ شاید هم چیزی بوده که با اینترنت خریدید و از حساب اینترنتی‌تان استفاده کرده‌اید. به‌هر‌حال، از پولی که داشتید، خرج کرده‌اید و شک نداشته‌باشید که حین پرداخت، یک شخص سومی هم درگیر ماجرا بوده؛ یک بانک یا سازمان مالی اعتباری بزرگ که موجودی حساب شما را تضمین کرده است. اما عجله نکنید، ممکن است همه این معادلات به هم بخورد. کسی به اسم «ساتوشی ناکاموتو» پیدا شده که می‌خواهد همه معادلات را عوض کند و شاید شما را تبدیل کند به یک آدم پولدار، خیلی پولدار. اسم رمز او این است: بیت‌کوین.
اگر ناکاموتو ۱۰ سال قبل‌تر از روز تولدش به دنیا آمده‌بود، شاید آشفتگی‌ای که امروز اقتصاد دنیا را به هم ریخته، اصلاً به وجود نمی‌آمد. ناکاموتو کسی است که بیت‌کوین، اولین واحد پول دیجیتال غیرمتمرکز جهان را ابداع کرد؛  واحد پول مجازی‌که نیاز به هیچ دلال، بانک و دولتی ندارد، طوری طراحی شده که مردم خرید و فروش کنند بی‌آن‌که هیچ کسی در این کار دخالت کند واحد پولی با منبع باز که  در سال‌های اخیر، محبوبیت زیادی به دست آورده ‌است.
داستان بیت‌کوین از اواخر سال ۲۰۰۸ آغاز شد؛ یعنی وقتی که ناکاموتو یک فایل پی‌دی‌اف تهیه کرد و در آن نظریات خود را در مورد کریپتوگرافی (رمزگذاری اطلاعات) منتشر کرد. ناکاموتو در این مقاله ادعا کرد در ذهن خود به الگوریتمی دست یافته که می‌تواند پرداخت آنلاین را طوری صورت بدهد که مستقیماً از طرف خریدار به فروشنده ارسال شود، بدون اینکه هیچ سازمان مالی در این نقل و انتقال دخالت کند. بعدها نرم‌افزاری طراحی کرد که می‌توانست برای مبادله بیت‌کوین استفاده شود. این نرم‌افزار سوم ژانویه ۲۰۰۹ انتشار یافت. آن‌روز، لابه‌لای هزاران خط روزنامه نیویورک‌تایمز، می‌شود چند خطی پیدا کرد که زیر عنوان «انتشار نرم‌افزاری که بانک‌دارها را تهدید می‌کند» خبر تولد یک سیستم پولی جدید را به اطلاع دنیا می‌رساند.
«گاوین اندرسن»، تهیه‌کننده نرم‌افزار و رهبر فنی بیت‌کوین، می‌گوید: «آن روز یکی از روزهای حادثه‌ساز در دنیای نرم‌افزار بود، البته شکی نیست که آن روز، دنیای اقتصاد نیز ضربه سنگینی خورد، اقتصادی که به‌خاطر اهمال‌کاری بانکداران غیرمسؤول در حال فروپاشی است.»
«جف کارزیک» یکی از اعضای اصلی تیم چهارنفره برنامه‌نویسی که عهده‌دار بخش امنیت نرم‌افزار است، چنین می‌گوید: «بیت‌کوین از این لحاظ منحصر به فرد است که اولین واحد پول دیجیتالی‌ است که برای پایش نقل و انتقالات، نیاز به هیچ بانکی ندارد. تلاش‌های قبلی که در این زمینه صورت گرفته بود، از جمله بینز و فلوز، همگی به نوعی به پایش از طرف بانک نیازمند بودند، چرا که امکان داشت این پول‌ها چندباره خرج شوند.»
«دیوید بیرچ» مدیر موسسه مشاوران هایپرون، یکی از شرکت‌های مشاوره‌دهنده در زمینه نقل و انتقالات مالی دیجیتال، مفهوم چندباره خرج کردن در دنیای سایبری را چنین توضیح می‌دهد: «محصولات دیجیتالی محدودیت منابع ندارند. یعنی اینکه شما می‌توانید یک نسخه از آلبوم MP3 بخرید، من هم همان آلبوم را خریداری می‌کنم و هزاران نفر دیگر هم می‌توانند از همان آلبوم داشته‌باشند، بدون اینکه محدودیتی داشته باشیم.» این نداشتن  محدودیت برای دوستداران موسیقی مطلوب است، ولی اگر کسی بخواهد یک واحد پولی آنلاین و جهانی به ثبت برساند، این امکان دنیای دیجیتال نامطلوب است. «چیزی که باعث کارایی پول می‌شود، امکان محدودیت در عرضه آن است. اگر شما یک ۱۰ دلاری ته جیب‌تان داشته‌باشید، می‌توانید امروز با آن پول یک همبرگر و سیب‌زمینی سرخ‌کرده بخوردید، ولی فردا، برای خریدن کتاب دانشگاه‌تان، ‌دیگر آن ۱۰ ‌دلاری همراه‌تان نیست.» درست به همین خاطر است که همیشه، یک طرف سومی لازم است که تضمین کند مبلغ صحیحی از حساب خریدار کسر شده و همان مقدار، به حساب فروشنده اضافه شده‌است. بیت‌کوین این مسأله احتمال خرج کردن چندباره را با امکان‌دهی دستیابی به دیتابیس نقل و انتقالات از طریق شبکه نقطه به نقطه (peer to peer network) حل کرده‌است.
گارزیک ادعا می‌کند: «امنیت دستیابی به سیستم بسیار بالاست و بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ کامپیوتر به صورت دسته‌جمعی با اینترنت به هم متصلند تا هر یک از نقل و انتقالات بیت‌کوین را شناسایی و به انجام برسانند. این سیستم امنیتی به این معناست که شبکه شناسایی بیت‌کوین از بزرگ‌ترین ابرکامپیوترهای دنیا هم قوی‌تر است.»

چطور می‌توان از بیت کوین پول در آورد؟

هرکس که بخواهد می‌تواند بیت‌کوین استخراج کند. تنها کاری که باید کرد، نصب نرم‌افزار مربوط است که شامل محاسباتی برای کنترل صحت نقل و انتقالات می‌شود. در دنیای بیت‌کوین مسائلی وجود دارد که برای اثبات صحت آنها بایستی حل شوند. این مسأله‌ها به صورت مساوی تقسیم شده‌اند و از هر نقطه دنیا، هر کامپیوتری که بتواند یکی از آن مسائل را حل کند، مبلغ ۲۵ بیت‌کوین به عنوان پاداش دریافت می‌کند. تا سال ۲۰۱۲ این پاداش ۵۰ بیت‌کوین بود و هر چهار سال یک بار نصف می‌شود. هرقدر تسلط افراد به علوم کامپیوتری بیشتر باشد، احتمال حل مسأله و بالطبع امکان دریافت دستمزد بالاتر می‌رود.

بر اساس روشی که سیستم بر مبنای آن ساخته شده، استخراج بیت‌کوین در ابتدا آسان تر بود ولی هر چه به جلو می‌رویم یافتن کدهای مربوط به ایجاد بیت‌کوین جدید سخت‌تر می‌شود. در ابتدا، کامپیوترهای خانگی سرعت کافی را برای استخراج بیت‌کوین داشتند ولی به مرور یافتن بیت کوین به سخت‌افزارهای پیچیده‌تر با سرعت پروسس داده بالاتر نیاز پیدا کرد. هر چه کامپیوتر سریع تری در اختیار داشته باشید مقدار بیشتری بیت‌کوین استخراج می‌کنید.
سخت افزارهای مخصوص استخراج هر روز پیشرفته‌تر می‌شوند. این سخت افزارها خود شروع به جست‌وجو و کشف بیت‌کوین می‌کنند البته هم‌اکنون قیمت این کامپیوترها به ۱۲ هزار دلار می‌رسند.
در فروم‌هایی که کاربران این معادن دیجیتالی ایجاد کرده‌اند، مباحث جالبی شکل می‌گیرد، از جمله کاربرانی که ریزپردازنده‌های خود را در یخچال یا فریزر می‌گذارند یا سرعت فن خنک‌کننده آن‌را افزایش می‌دهند، تراشه‌های خاصی طراحی می‌کنند و روی CPU سوار می‌کنند  یا برای خنک‌کاری دستگاه‌شان فن‌های ویژه‌ای تعبیه می‌کنند. حتی یکی از این استخراج‌کنندگان بیت‌کوین تعریف می‌کند که برای خنک‌کاری کامپیوترهایش، اتاق‌خواب خود را به شکل یخچالی بزرگ تغییرشکل داده و با پالتو و شال‌گردن پشت دستگاه می‌نشیند. یکی دیگر از معدنچیان بیت‌کوین به خاطر اینکه کنار چهار کامپیوترش که مشغول پردازش اطلاعات مربوط به یکی از مسائل بیت‌کوین بودند، خوابیده بود، در اثر گرمای ناشی از دستگاه‌ها، گرمازده شده و کارش به کلنیک و به بیمارستان کشیده‌‌بود. البته هیچ کدام از این عملیات با نیروی سخت‌افزاری گروه هکر آنلاینی که به بات‌نت وابسته است، قابل مقایسه نخواهد بود. هر کس که به بات‌نت دسترسی دارد، به ابزار لازم برای به‌دست آوردن چندین سری از جوایز بیت‌کوین مجهز است. طبق گزارش‌های معتبر، افرادی هستند که با اتصال به بات‌نت بی‌نام و نشان با بیش از  ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ کامپیوتر فعال، شبکه‌ای تشکیل می‌دهند که می‌توانند تا مبلغ ۵۰۰ بیت‌کوین در هر روز تولید کنند. ارزش این میزان بیت‌کوین معادل ۶٫۰۰۰ دلار است.

استخراج بیت‌کوین دقیقا به چه معنا است؟
طلا را می‌شود از بازار خرید یا در برابر کالا یا خدمات، تقاضای طلا کرد. بیت‌کوین را هم می‌شود با پول نقد خرید یا اینکه آن را در برابر کالا مطالبه کرد. اما راه دیگری هم برای به دست آوردن طلا وجود دارد و آن استخراج طلا از معدن‌های طلاست. بیت‌کوین را هم می‌شود استخراج کرد، با این تفاوت که معدن آن کمی با معدن طلا فرق می‌کند.
اما استخراج بیت‌کوین دقیقا به چه معنایی است؟ شاید برای فهمیدن ساز و کار استخراج بیت‌کوین به اصطلاحات فنی زیادی نیاز باشد، اما اگر شسته و رُفته‌اش را بخواهید، استخراج بیت‌کوین چیزی نیست جز انجام عملیات تاییدِ تراکنش‌های بیت‌کوین. فرض کنید قرار است بین بهزاد و امیر مقداری بیت‌کوین رد و بدل شود. تایید انجام این عملیات به عهده‌ معدنچی‌های بیت‌کوین است.
معدنچی‌ها در هر لحظه مشغول تایید تعداد بسیار زیادی از این تراکنش‌ها هستند. در واقع مجموعه‌ای از اطلاعات مربوط به این تراکنش‌ها در جعبه‌هایی به نام «زنجیره‌های بلاک» قرار گرفته‌اند و روی این جعبه‌ مجازی، قفلی مجازی زده شده است. معدنچی‌ها با استفاده از نرم‌افزارهایی که روی کامپیوترشان دارند، به دنبال کلید این قفل مجازی می‌گردند. به محض اینکه این کلید به دست بیاید، جعبه هم باز شده است و تراکنش‌های داخل جعبه تایید شده به حساب می‌آیند. درحال‌حاضر به ازای یافته شدن هر کدام از این کلیدها، ۲۵ بیت‌کوین به معدنچی یابنده‌ کلید پاداش داده می‌شود. (این پاداش هر چهارسال یک بار نصف می‌شود) بنا به اطلاعاتی که blockchain.info ارائه کرده، برای یافتن کلید درست حدود ۱,۷۸۹,۵۴۶,۹۵۱ بار تلاش لازم است.
با وجود اینکه تعداد تلاش‌های لازم برای پیدا کردن یک کلید نزدیک به دو میلیارد بار است، اما درحال‌حاضر هر ۱۰ دقیقه یک بار یک کلید پیدا می‌شود و ۲۵ بیت‌کوین به حساب یابنده می‌رود.
در ابتدا الگوریتم به نحوی طراحی شده بود که تعداد محدودی بیت‌کوین در آن وجود داشته باشد. این تعداد دقیقا ۲۱ میلیون است. هم اکنون ۱۲ میلیون بیت‌کوین بین مصرف کنندگان در حال گردش است. این یعنی تعداد ۹ میلیون بیت‌کوین هنوز کشف نشده است. با این سرعت از کشف بیت‌کوین، پیش‌بینی می‌شود آخرین بیت‌کوین در سال ۲۱۴۰ کشف خواهد شد.

چگونه بیت‌کوین استخراج کنیم؟
یک کیف پول ثبت کنید
برای شروع می‌توانید از کیف پول‌های آنلاین استفاده کنید. راه‌اندازی یک کیف پول آفلاین روی کامپیوتر شخصی نیاز به دانلود و ذخیره کردن فایلی با حجم شش گیگابایت دارد. سایت Coinbase.com برای راه‌اندازی یک کیف پول بیت‌کوینی آنلاین بسیار مناسب است. با ثبت نام در این سایت یک کیف پول اختصاصی با یک آدرس اختصاصی مانند
۱BEkUGADFbrESh‌ Qb9Xr4pKPtM8jAyiNQsJ به دست خواهید آورد.

به معدن‌چی‌های دیگر بپیوندید
کار گروهی اینجا هم به نفع شماست. به خصوص اگر تازه‌کار باشید. در این سایت mining.bitcoin.cz می‌توانید گروهی از معدنچیان بیت‌کوین را پیدا کنید. با ثبت نام در این سایت می‌توانید هر کدام از کامپیوترهایتان را به عنوان یک «کارگر» به کار بگیرید.

یک معدنچی نصب کنید
برای آنکه بتوانید میان کامپیوتر و معدن بیت‌کوین پل بزنید، باید از یک نرم‌افزارِ معدن‌چی کمک بگیرید. می‌توانید از این سایت guiminer.org معدن‌چی مورد نظر را دانلود و نصب کنید. مشخصات معدنی را که در مرحله دوم عضو آن شده‌اید، باید در این نرم‌افزار وارد و آن را اجرا کنید. باقی کار این است که مراقب معدن‌چی خود باشید و حواس‌تان باشد که کار خودش را درست انجام دهد.

تا همین چند سال پیش که کنسول‌های بازی نسل هفتمی برو و بیایی داشتند، هنوز هم می‌شد صدای بلند نبرد Blu-ray با HD DVD را شنید. خیلی‌ها هنوز هم می‌پرسند چرا در نهایت DVD شکست خورد؟ دیسک‌های نوری تا به امروز چهار نسل را پشت سر گذاشته‌اند. پیروز نسل اول همان CD یا Compact Disc قدیمی بود که ۷۰۰ مگابایت فضا داشت. نسل دوم DVD بود که کنسرسیومی متشکل از سونی و توشیبا پشت آن بود و ۷/۴ و ۵/۸ گیگابایت ظرفیت داشت. اما دیسک‌های امروزی کنسول‌های نسل هفت و هشت بازی نسل سوم‌اند و نسل چهارم هم هنوز در دست توسعه ‌است. نسل سوم با رقابت Blu-ray (ظرفیت ۲۵ تا ۱۲۸ گیگابایت) ساخت سونی و HD DVD  (۱۵ تا ۵۱ گیگابایت) ساخت توشیبا شروع شد. این رقابت که اوج آن در سال‌های میان ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ با رویارویی PS3 در برابر Xbox360 به عنوان اسب‌های تروایش رخ داد، سرانجام با پیروزی بلو-ری تمام شد. جالب اینکه Blu-ray  دو برابر HD DVD قیمت داشت و مشخصا دلیل پیروزی‌اش این نبود. سونی موفق شد تیم پشتیبانی بزرگی مرکب از سامسونگ، پاناسونیک، ال‌جی و شارپ را با پشتیبانی اچ‌پی و دل و استودیو فاکس قرن بیستم دور خودش جمع کند. درحالی‌که توشیبا با همکاری NEC و  Sanyo و شرکت فیلم‌سازی برادران بروس کار را پیش برد. درنهایت فروش بهتر Blu-ray موجب شد تا تولید HD DVD در سال ۲۰۰۸ متوقف و سونی پیروز میدان شود.

گوگل سرانجام پس از شایعات بسیار جدید‌ترین نسخه اندروید خود را دهم آبان ماه به همراه تلفن هوشمند جدید خود Nexus ۵ معرفی کرد. نسخه جدید اندروید گذشته از اسم شکلاتی‌اش حرف‌های زیادی برای گفتن دارد؛ تغییرات خلاقانه‌ای که می‌تواند مسیر پیشرفت اندروید را به کلی دگرگون کند. این نسخه جدید فعلا فقط برای گوشی‌های نکسوس گوگل، گلکسی S۴ و HTC One به روز خواهد شد و بقیه باید منتظر باشند تا شرکت سازنده موبایلشان آن‌ها را به کیت‌کت عزیز برساند. در حاشیه ماجرا، آمدن نکسوس ۵ را هم باید به فال نیک گرفت؛ تلفن هوشمندی با طراحی به مراتب بهتر از گذشته که برخلاف انتظار با استقبال گسترده مخاطبان روبه‌رو شد.

کیت‌کت برای همه
نسخه ۴/۴ اندروید از‌‌ همان ابتدا با قول بزرگی از سوی گوگل همراه بود؛ اینکه کیت‌کت برخلاف نسخه‌های قدیمی اندروید روی بیشتر تلفن‌های همراه ضعیف‌تر نیز قابل اجرا خواهد بود. گوگلی‌ها اســتدلال می‌کردند نسخه‌های قبلی نیاز به حافظه بیشتری داشته؛ اما کیت‌کت نسبت به نسخه قبلی اندروید (جیلی بیلی) ۱۶ درصد حافظه موبایل را کمتر اشغال می‌کند؛ به همین دلیل کیت‌کت فقط شکلات اندرویدهای پول‌دار نیست و به گوشی‌های ارزان‌تر و قدیمی‌تر هم سهمی خواهد داد. البته همه گوشی‌ها این‌قدر خوش‌شانس نیستند. فقط چند ساعت بعد از معرفی کیت‌کت گوگل گفت که گلکسی نکسوس که تا پیش از نکسوس ۴ پرچم‌دار خانواده نکسوس گوگل بود، کیت‌کت را پشتیبانی نمی‌کند؛ اتفاقی که به مشکلات سخت‌افزاری گوشی فوق بازمی‌گشت. با این حال آزمایش‌ها نشان داد کیت‌کت به راحتی موبایل‌هایی را که ۵۱۲ مگابایت رم دارند پشتیبانی می‌کند و این یعنی خیلی از گوشی‌های فعلی بازار مشکلی با آن نخواهند داشت.
کیت‌کت بدون حاشیه
گوگل در نسخه ۴/۴ امکانی را به توسعه‌دهندگان می‌دهد که از این به بعد هنگام طراحی اپلیکشن بتوانند از تمام صفحه موبایل استفاده کنند. معنی آن این است که زمان اجرای اپلیکیشن Status bar بالای صفحه و دکمه‌های پایین هیچ کدام نشان داده نمی‌شود. حالا اگر نیاز به دکمه back یا home داشتیم چه کنیم؟ خیلی ساده است، فقط کافی است از پایین به بالا سوایپ کنید (با انگشت بکشید) تا همه آنچه از نظر پنهان شده دوباره ظاهر شود.

فقط صداست که می‌ماند
زمانی اپل و استیو جابز با آی‌فون و صفحات لمسی دنیای تلفن‌های همراه را متحول کردند. حالا به نظر می‌رسد این گوگل است که می‌خواهد همین کار را به روش خودش و با دستورات صوتی انجام دهد. ظاهرا گوگلی‌ها تصور می‌کنند اسمارت فون‌های لمسی دیگر آن‌قدر‌ها جایی برای خلاقیت ندارند. اینجاست که صدا جای تماس فیزیکی را می‌گیرد. در کیت‌کت کافی است بگویید
«Ok Google» تا بعد از آن صفحه Google now ظاهر ‌شود. حالا کافی است به گوگل بگویید چه کار کند؛ از باز کردن اپلیکیشن maps برای نقشه خوانی گرفته تا music برای گوش کردن به آهنگ دلخواه. کار سختی نیست و تا زمانی که کلمات را درست ادا کنید لهجه اهمیت چندانی ندارد.

این وسیله برای تلفن زدن است
اسمارت‌فون‌ها امروز آن‌قدر پیشرفت کرده‌اند که دیگر تلفن زدن به یک کار جانبی در آن‌ها تبدیل شده. مدت‌ها بود دفترچه تلفن در اندروید تکراری شده بود. حالا گوگل تکان اساسی به دفترچه تلفن کیت‌کت داده. الگوهای مرتب‌سازی جدید از جمله تغییراتی هستند که در آن ایجاد شده و البته گرافیکی به مراتب بهتر از قبل دارد. در ضمن شماره‌گیر صوتی کیت‌کت هم پیشرفت زیادی کرده است. از آنجایی که کلا کیت‌کت با دستورات صوتی میانه خیلی خوبی دارد، این یکی را هم به خوبی انجام می‌دهد. در ضمن وقتی کسی تماس می‌گیرد اگر دیدید بین اطلاعات تماس گیرنده به جز عکس و شماره او، محل فعلی‌اش را هم از روی نقشه گوگل نشان داد تعجب نکنید. این‌ها همه بخشی از نقشه‌های جاسوسی کیت‌کت است. همچنین از این به بعد با توجه به یکپارچگی‌های به وجود آمده، عکس تماس‌گیرنده از گوگل پلاس، هنگام تماس روی تلفن شما نشان داده می‌شود.

یکپارچگی با Hangout
ظاهرا لری پیج (مدیرعامل گوگل) و باقی گوگلی‌ها نصیحت جابز فقید را حسابی آویزه گوششان کرده‌اند. در نتیجه هر روز محصولات و سرویس‌های گوگل یکپارچه‌تر می‌شود. حالا دیگر تمام پیغام‌های شما از sms تا mms و چت با دوستان و آشنایان، همه و همه در اپلیکیشن Hangout جمع شده است. در واقع دفترچه تلفن شما به Hangout متصل می‌شود، بعد از‌‌ همان جا به دوستان و فامیل sms می‌زنید؛ یعنی دیگر خبری از اپلیکیشن مستقل sms در کیت‌کت نیست.

پروژه‌ای برای حافظه
پروژه‌ butter یا کره را یادتان هست،‌‌ همان که لگ‌های مرسوم اندروید موقع ورق زدن صفحات را به تاریخ سپرد؟ حالا گوگلی‌ها پروژه جدیدی را رو کرده‌اند به نام Svelte. اما این Svelte دقیقا چیست یا کارش چیست؟ یکی از وعده‌های گوگل اجرای اندروید روی موبایل‌هایی حتی با حافظه ۵۱۲ مگابایت است، اما چگونه؟ خوب گوگل برای این کار چهار بخش مهم در پروژه Svelte در نظر گرفته تا بتواند وعده خودش را به سرانجام برساند.
۰۱ کاهش اثر ماندگاری اپلیکیشن‌‌ها روی لانچر گوگل (آن بخشی که مربوط به حافظه است)
۰۲ اصلاح نحوه واکنش هنگام کرش کردن اپ‌ها در شرایط بد حافظه
۰۳ کاهش ماندگاری اثر سیستم
۰۴ از همه مهم‌تر فراهم کردن ابزاری برای توسعه دهندگان تا اپلیکیشن‌ها را پیش از انتشار مورد آزمایش دقیق حافظه قرار دهند.
تمام این اتفاقات چیزهایی خواهد بود که شاید یک کاربر عادی چندان متوجه آن نشود ولی وقتی با گوگل پلی موسیقی گوش می‌دهید، همزمان در حال دانلود هستید،‌‌ همان موقع انگری برد بازی می‌کنید و ناگهان یادتان می‌افتد که ای‌میل بفرستید ولی بازی را نبندید و در تمام این اتفاقات هیچ کاهش سرعتی احساس نکردید، آن وقت متوجه می‌شوید که اتفاقات جدیدی افتاده.
در روزهای اخیر اندروید ۴/۴ یا‌‌ همان کیت به صورت غیر رسمی روی نکسوس وان (اولین موبایل نکسوس) هم نصب شد و این نشانه موفقیت این پروژه بود.

این روز‌ها هیچ سیستم کامپیوتری در هیچ جا از شر ویروس‌های کامپیوتری راحت نیست؛ حتی اگر آنجا ایستگاه فضایی بین‌المللی باشد. بنابر گفته یکی از مقامات شرکت کسپرسکی، یکی از سیستم‌های کامپیوتری ایستگاه فضایی بین‌المللی به وسیله یو‌اس‌پی یکی از فضانوردان روس دچار آلودگی ویروسی شده است. زمان آلوده شدن سیستم‌های کامپیوتری ایستگاه بین المللی به درستی مشخص نیست؛ اما ظاهرا این مشکل قبل از ماه می‌۲۰۱۳ وجود داشته. میزان خسارت ناشی از این آلودگی ویروسی اعلام نشده؛ اما آنچه مشخص است این است که تمام سیستم‌های ایستگاه فضایی از این بدافزار کامپیوتری آسیب دیده‌اند. بر اساس اعلام کسپرسکی رهایی از شر این بد‌افزار تنها زمانی ممکن شد که تمام سیستم‌های این ایستگاه از نرم‌افزار ویندوز ایکس پی به لینوکس مهاجرت کردند. پیش از این منابع غیررسمی از آلوده شدن این سیستم‌ها به بدافزار W۳۲. Gammima. AG worm خبر داده بودند. اما حالا مقامات کسپرسکی بعد از حل شدن مشکل، این خبر را به صورت رسمی تأیید کرده‌اند.